Meditasyon Nedir? Lat. meditatio: Düşünmek. Mistik idrake ulaşmak yoğun konsantrasyona dair bir tanımlama.
Meditatif yetenkerin sistematik ve metotlu biçimde gelişrilmesi normal ötesi durumlara yol açabilir. XIX. yüzyılda ingiliz subayların varlığında kendisini dört kez canlı canlı gömdüren ve 40 güne kadar kataleptik durumda hareketsiz kaldığı söylenen yogi haridas‘ın bilinçli sahte ölümü meşhurdur. Başka mucizelerden de bahsedilir: Doğulu meditasyon ustalarının, gelecek ve geçmiş hakkında noksansız bilgiye sahip oldukları söylenir. Hayvanları anlayıp insanların düşüncelerini okudukları söylenir. Dünyanın dizenini tanırlar ve yüksek kademeli ruhlar ile ilişkiye girme yetenekleri olduğu söylenir. Küçülüp, büyüyebildikleri, ağırlaşıp hafifleyebildiklerini, bir yada birkaç bedene geçtikleri ve başka bir makana geçtikleri söylenir. Henüz bu mucizeleri kimse gözleriyle görmesede, bu inanç hinduların aasında çok yaygındır. Fakat şüpheciler bile bu türdeki raporları hemen bilinçli aldatma olarak değerlendirmeyip, bilakis bunlarda yogilerin oto-telkin, kendi kendine hipnotik duruma ile yaşadığı tecrübeleri olarak görmektedir. Benzer olaylar her dönemde ve her kültürde bulunur. Bunun arkasında her dinde bulunan ve olağandışı olanın kavramasının, olağandışı etkileri de doğurduğu ve ruhunu mekan, zaman ve nedenselliğin ötesindekine yönelten kişinin bu sınırlamalara bağlı olmadığı görüşü hakimdir.
Meditasyonun arkasında bağımsız bir felsefi sistem bulunmaz. Sadece tecrübe yolunda, son gerçekliklerin idrakin yada din diliyle, tanrısal olanla birleşmeye hizmet etmesi gereken bir teknik, ruhsal bir egzersizdir. Batının dini meditasyonu daha çok, bir objeye bağlı tefekküre dayanırken, doğudaki amaç, benliğin çözülümü ve saf kurtuluşta zirveye ulaştığı söylenen, maddi olmayan bir dalmadır. Gerçi Yahudi, hıristiyan ve İslam Mistik‘ inde de benlik ile tanrısal olan arasındaki duvarların kaldırılması çalışılır, ancak bu sırada insanın kendi beliği hasar görmemelidir. Ancak her iki yol için de aynı koşullar geçerlidir. İnzivaya geri çekilme, bedensel perhiz, tüm dünyevi şeylerden feragat ve bir ruhi lidere teslimiyet. Hint Yogası’ da bu koşullar tüm tutarlılığı metotlu bir öğretiye dönüşmüştür ve bunun hakkında kapsamlı biredebiyat vardır. Günümüze kadar korunmuş en eski metinlerin arasında İ.S.V yüzyılda yazılan çok eski yoga sutra bulunur, öyleki daha Vedalar’ daki geleneğe dayanır. Buna göre yoga ( Kelime anlamı : Koşum takma ) ruhu düşünmenin rahatsız edici etkisi ve dış dünyanın tüm etkilerinden ayıran bir metottur, böylece doğaüstü bir duruma, hedeflenen kurtuluşun bir ön koşulu olan tamamen farklılaşma aşamasına ulaşılır. Bunun için gerekli olan egzersizler, sekiz kademeyi kapsar ve kesin kurallara göre sıralanır. İlk dört kademe uygulamalı türdendir ve maddesel dünyaya sırt çevirmeye yarar.
Bunların arasında ahlaki doğru davranış, dini yazıların öğrenilmesi, katı bedensel perhiz, uygun bir otuzma pozisyonu ve nefesin düzenlenmesi bulunur. 84′ün üzerinde oturma varyasyonu önerilir, bunların arasında ” Lotus pozisyonu ” en uygunu sayılır: Sol ayak sağ uyluk üzerine ve sağ ayak sol uyluk üzerine yerleştirilir ve ayak baş parmakları her iki elle sıkıca sarılır. Ancak sağlam bir vücut duruşu sağlandığında, sağ ve sol burun deliği üzerinden nefes alışverişi hakkında detaylı telimatlardan oluşan ve nefesin mümkün mertebe bastırılmasıyla sonuçlanan nefes tekniğine geçebilir. Doğru nefes alıp-verme ile geçerli öğretiye göre, hakkında çeşitli görüşler bulunan yeni beden çakra’sının güç alanları açılır. Kesin olan ise, bedenin anatomik yapısı ile hiçbir ilgilerinin olmamasıdır. Nefes egzersizleri, genellikle organların iç içe geçmesinden oluşan ve ayrıca tedavi edici değeri olduğu söylenen bir dizi başka egzersiz ile desteklenebilir. Pratik egzersizlerden sonra dört kademeli ruhi hazılık başlar: Önce düşünce organı bütün düşünsel etkilerden arındırılır. Ve daha sonra dizginsiz şekilde dolaşmaması için belirli bir noktaya sabitlenir. Düşüncenin bağlanması için göbek deliği veya burun ucu gibi uygun öbjeler yada örneğin mandalas formundaki kutsal resimler uygundur. bir cisme sürekli sabitlenme, meditasyon yapan bireyin kendi kişilik bilincinin yavaş yavaş söndüğünü ve tüm karma’nın ortaya çıktığın bir gömülme durumuna sevk edecektir, böylece nihayet aydınlanma, en derin huzur durumu ortaya çıkacaktır.
Katı konsantrasyonda ortadan kalkabilen belirli yan görünümler, yani halüsinasyon ve hayal, meditasyonun amacı değildir. Eğer yogi böylesi ” Sihirbazlık sanatlarına ” yönelirse, düşük bir hedefe ulaşabilir ve bu sırada daha yüksek olanı gözden kaçırır.